oogst-dankdienst
brief bij de fruitbakjes ter gelegenheid van de oogstdankdienst november 2011| God zij geloofd om Kanaän, Dat land vol druiven en vol graan, Dat overvloeit van melk en honing, Het geeft zijn oogst te rechter tijd, Dat land is enkel vruchtbaarheid: Gezegend land om in te wonen. (Gez. 302:1) Bij de voorbereiding van de Oogstdankdienst van dit jaar trof ik dit mooie lied van Tom Naastepad aan. Het is de moeite waard om de andere coupletten er ook even bij te pakken. Zo lezen we bijvoorbeeld in vers 2 dat het in dat land regent van Gods woord. In alle beken stroomt het voort, het drenkt de luisterende velden...Of in vers 3 is er sprake van de Heiland die God komen deed, een zaad waarvan het weiland fluistert. In een weiland zaai je geen zaad, wel in de akker. Bij Oogstdankdienst den ik altijd aan de vette kleiakkers van het Groninger land. De stapels suikerbieten liggen geoogst en wel klaar om afgevoerd te worden naar de fabriek. Beeld voor de gang van gewas naar door ons te consumeren voedsel en het werk dat er aan ten grondslag ligt om het zover te krijgen: er wordt ‘gezaaid', geoogst, de vrachtwagen rijdt voor, in de fabriek werken mensen eraan om het tot suiker om te vormen, dan gaat het naar de winkels, mensen staan klaar om het door te verkopen. Zo komt het bij ons terecht en kunnen we eten. Het gaat niet vanzelf. Daar mogen we best bij stil staan. En dankbaar voor zijn. Het lied is prachtig in haar beeldende overdrachtelijkheid. God wil geschieden en wordt zelf vruchtbaar in ons midden. Zoals een zaad dat gezaaid wordt voor de oogst. Woorden die aan het graf worden uitgesproken, wanneer we iemand in de aarde leggen. Natuurlijk, het verwijst naar de uiteindelijke opstanding waar Gods werkelijkheid op aanstuurt. Een opstanding die we ook hier en nu kunnen beleven, als we opstaan uit het graf dat ons leven geworden is om allerlei reden. We wensen u een gezegende levenstijd verder toe.
|   |