De Ontmoeting

Micha wijst in de lezing op het kwaad en onrecht dat hij ziet gebeuren.
Als verbeelding daarvoor kiezen we dode kronkeltakken.
Als beeld van verwachting en hoop op nieuw leven, hebben we takken met knoppen gebruikt. Het leven is nog verscholen.

Als onrecht zich vernauwt,
je gedachten verstrooit
en duisternis je hart omvat,
als kronkeltakken die de weg kwijt zijn
ontsteek dan het licht van een kaars
en sta stil bij het Licht van de Ene.
Hij brengt herder en schapen samen
en wijst ons een weg
recht door zee naar nieuw leven,
naar bevrijding van dat wat doodt.

Licht van ons leven
richt ons kijken,
leer ons zien.

Op deze zondag staat het visioen van saamhorigheid, vrede en gerechtigheid centraal.
De Levensboog van gerechtigheid en vrede zal rotsvast staan.
De op zijn kopstaande dode berenklauw symboliseert het onrecht.
Zie, dus het onrecht en alles wat het leven naar Gods bedoeling onderdrukt komt op zijn kop te staan.
De witte bloempjes er tussen verwijzen naar vrede.

Uitzien naar de dag dat omkeer
in daden gestalte krijgt:
kernbommen ontmanteld worden,
duurzame energie standaard is,
respect en verzoening gewoonte.
Dan zal angst verdwijnen,
dan zal een boom bloeien in de winter.
In die verwachting
ontsteken we de tweede kaars.

Licht dat opbloeit in een tere bloem
in een mens die zich omkeert
en leven deelt.

Licht van ons leven,
maak ons ontvankelijk,
leer ons zien.

Het is bijzonder hoe Micha zich klip en klaar afzet tegen het brengen van allerlei offers, zoals brandoffers van stieren, rammen, olie en oudste kinderen.
De aanklacht van Micha eindigt met de oproep:
Er is jou, mens, gezegd wat goed is,
Je weet wat de Heer van je wil:
Niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten
En nederig de weg te gaan van God.

De symboliek in de schikking is hierop gebaseerd: rechte takken die het onrecht te niet doen. De kronkeltakken verbeelden het onrecht. Klimop is gebruikt als symbool van trouw.
Op de derde zondag van de advent begint het licht door te breken waar we reikhalzend naar uitzien. Het licht van kerstfeest vermengt zich met paars en wordt roze.

Geen offers vraagt de Ene,
alleen dat ene...
onrecht mijden, recht doen,
recht door zee gaan, trouw betrachten.
In dat licht ontsteken we de derde kaars.
Sta ons bij, en leid ons naar het licht van uw barmhartigheid.
Licht in ons leven,
richt ons kijken,
leer ons zien,
beschouwen en doen.

De boog van belofte, de levensboog van trouw,
de spanning tussen hemel en aarde staat hierbij centraal.
Een gebogen vorm verwijst naar de trouw en ontferming van de Eeuwige.
In de vaas liggen kronkelende takken die vormen een verwijzing naar onrecht.
De gebogen tak die verticaal uit de vaas komt vormt zich als beeld van ontferming naar de paarse plant.

Gij Barmhartige, Gij blijft trouw
aan Jacob, Abraham,
uw volk, onze voorouders.
In het spanningsveld
tussen onrecht en recht,
ontsteken we de vierde kaars
en vragen, ontferm u over ons,
over het lijden, blijf ons trouw
en leidt ons
in het licht van uw barmhartigheid
op een weg van nieuw leven
voor deze aarde, voor ons en door ons

Licht van ons leven richt ons kijken,
Leer ons zien en beschouwen.